De rijkdom van het voormalige mijnstadje vind je hier nog terug in de statige huizen, de feeƫrieke pleintjes, de kleurrijke Chinese tempels, de theehuizen van vertier, de parken. Maar tegelijk raakt alles in verval. De mooie Chinoportugese gebouwen zien er soms onderkomen uit
(in tegenstelling tot naburig Phuket, dat onlangs gerestaureerd werd).
Oud-Takuapa is nu een charmant, stil stadje van vergane glorie, waar de (oudere) bevolking in hun portaaltjes zit te keuvelen, waar ze in de ochtend en avond fietsen of wandelen, en waar wierrookstokjes branden in de altaartjes aan de gevels. Alleen de plaatselijke versmarkt en de zondagsmarkt zorgen voor 'begankenis' en opwaardering in de vorm van straatkunst.
![]() |
| Onderweg van school naar huis |
![]() |
| Het pleintje van het rondpunt |
Chinoportugese huizen
![]() |
| Het statige gebouw van de bank staat leeg |
Op de ijzeren brug naar de gesloten mijnen
De snoepwinkel
De trouwwinkel
![]() |
| Voor als ik eens een rijke Thai vind |
Altaren met wierrook
![]() |
| Vervallen houten huis |
![]() |
| Vervallen huis langs de straat |
"s Avonds zitten de mensen buiten
Oud-Takuapa bij avond.













Geen opmerkingen:
Een reactie posten