De directeur van de Suttin school zag dat gelukkig anders. Dus ik mocht beginnen - weliswaar onderaan de pikorde. Ik geef nu Engelse les aan de kleuterafdeling. Er zijn nog twee buitenlanders voor de lagere school : een Engelsman (echt Engels zoals de queen) en een Zuid-Afrikaan. Die laatste zou een beetje Nederlands verstaan, maar ik heb het nog niet getest.
De school heet Suttin, bestaat ongeveer 100 jaar, en ligt in het hartje van Oud-Takuapa, ingekapseld tussen de oude gebouwen. Het is een privé-school, geleid door de derde generatie van een gegoede familie. Het lijkt dat ik op een goudmijn zit. Maar dat is niet waar. Privé-onderwijs is heel normaal in Thailand, en de lonen zijn niet beter dan in een overheidsschool.
Ik verzin mijn lessen dat het een lievelust is. Ik zing en klap op oude chiroliedjes (if you happy and you know it...), maak kleurplaatjes, knip hoedjes, blaas ballonnen op, enzovoort. Tijdens de lessen word ik bijgestaan door 1 of 2 Thaise freubeljuffen.
Voor mij was het belangrijk om in deze mooie streek te kunnen blijven. Het is me gelukt om hier werk te vinden. Ik ben er content mee.
De foto's hieronder zijn genomen op de nationale dag van het kind (14 jan.) Op school werd dat gevierd met spelletjes, veel snoep, optredens, tombola's en prijzen.
 |
| Spelende kinderen in Suttin School |
 |
| Verpozen op de speelplaats |
 |
| Een optreden op het podium |
 |
| De kleuters oefenen hun dans. Ze doen nog een middagdutje, vandaar de pyjama's. |
 |
| Het snoepje Ellse, geheugensteuntje bij Ilse |
