See you soon!

Ik ben terug in Geel sinds 20 februari 2012. Ik dank iedereen voor de mails, skype gesprekken, en zelfs een paar bezoeken, tijdens het afgelopen jaar in Thailand. Contact met het thuisfront op de één of andere manier deed altijd deugd. Ook een goed woordje mag niet ontbreken voor de organisatie VSO voor de degelijke voorbereiding en opvolging van het werk in Thailand.

Mag ik bij deze gelegenheid nog eens Leraars zonder grenzen vermelden, die de eerste aanzet hebben gegeven bij mijn vrijwilligerswerk. Zij hebben me in contact gebracht met Kinderen van Cambodja.
Ik vond het fijn te horen dat familie en kennissen nog steeds de vzw Kinderen van Cambodja steunen.

Nu zien we elkaar in levende lijve terug. Dus de blog wordt voorlopig niet meer aangevuld.

See you soon!
Ilse

www.vso.org.nl
www.cambodja.org
www.lzg.be

Laatste tijdingen

Groepsfoto met directeurs en leraressen van de drie scholen waar ik werkte.


Katrin, Wim en ik in de regen.


Similan eilanden.

Mijn werk zit er nu echt op. We hebben een laatste vergadering gehad met de leraars. Tenslotte was er nog veel papierwerk in de vorm van verslagen, afwerken lesplannen en materiaal, formaliteiten … Ik was gekomen als English teacher trainer, maar ik merk dat vooral de kinderen hebben bijgeleerd, en de leraars in mindere mate. De leraars toonden zich nochtans heel dankbaar voor het geleverde werk. Hun dankbetuigingen geven me misschien wel meer voldoening dan de geleverde resultaten.

Katrin en Wim zijn inmiddels al weer naar huis. De eerste week hadden ze veel regen, maar het viel op de juiste momenten tegen de late namiddag. Het deerde ons niet om met de brommer de streek te verkennen. Op een vrije (en zonnige) zondag namen we de boot naar de Similan-eilanden waar we snorkelden tussen de tropische vissen.

Wie kom ik eergisteren op straat tegen? Een gezicht van Geel! Woont hier al zeven jaar, maar ik zie hem nu pas voor het eerst terug; Stefaan, onze leraar skaten van de KAV - cursussen. Hij is nu gids in Similan, had het heel druk in het hoogseizoen, maar we hebben toch de tijd genomen om samen iets te drinken en te vertellen wat elk van ons hier naartoe gebracht had….

Voldane groeten
Ilse

Een jaar is zo voorbij.

Na de nieuwjaarsdrukte van de afgelopen weken, is het normale leven terug op gang gekomen. Het jaar is begonnen, maar voor mij betekent het helaas bijna het einde van mijn werk. Jammer, op 20 januari loopt mijn vrijwilligerswerk voor VSO af. Maar ik kom pas op 20 februari terug naar België.

Voilà. Ik ben aan het afronden: een eindrapport, de overdracht van het materiaal aan de leraars, een slotgesprek met werkgever en leraars, afscheid nemen van de kinderen uit de drie scholen....
Woensdag bezocht ik voor de laatste keer Rommanee school. De directeur nam ons mee naar het olifantenkamp tegenover de school. Dat was een prettige afsluiter.
Vrijdag was Dok Deng school aan de beurt. Op die dag vierde men in alle Thaise scholen de Dag van het Kind. In Dok Deng school waren er voetbalwedstrijden, dans en zang. De kinderen werden verwend met snoepjes en cadeautjes. Dus dat was eveneens een afscheid in feeststemming. Volgende week ga ik tenslotte nog naar de derde en laatste school.

Er was ook een schoon weerzien .....Gisterenavond trof ik Wim en Katrin op de ligzetels van Nang Tong Beach tegen zonsondergang, zoals afgesproken. Wordt vervolgd.


Met de kinderen van graad 1 en de directeur van Rommanee op de foto.


De kinderen van Rommanee school op de tribune van het olifantenkamp.


Olifanten voederen.


Dok Deng school: voorbereidingen voor de Dag van het Kind.


Dok Deng school: meisjes oefenen traditionele dans voor de Dag van het Kind.


Vuurwerk op het strand van Bangniang met oudejaarsavond.


Geluksballonnen worden massaal aangestoken.


Op de stoelekes van Nang Tong tegen zonsondergang.