woensdag 17 augustus 2011

Op studietrip


Bangkok in niveaus. Onderaan: een tempel. Eerste niveau: de skywalk voor voetgangers, tweede niveau: de skytrain, derde niveau: de wolkenkrabbers.


Bezoek aan het Education service area, het departement onderwijs van de provincie.


Kinderen groeten de gasten. Thai buigen hun hoofd, als ze iemand groeten of voorbijgaan.



Bezoek aan de klas van de Tha-aad school in Maesot. Wim van Nederland was ook van de partij. De vlag boven zijn hoofd is van Thailand (niet van Nederland).

Ik ben terug van weggeweest. Ik ben een paar dagen in Bangkok geweest voor een vergadering rond National Volunteering. Ik zit in een werkgroepje waarin de mogelijkheden voor vrijwilligerswerk door Thaise mensen worden besproken (en niet door buitenlandse vrijwilligers). In Bangkok ben ik tijdens het weekend naar de Gouden Buddha gaan zien, en extra kleren gaan kopen in de gigantische winkelcentra. In Bangkok is er altijd wel iets te doen.

Daarna ben ik naar Maesot vertrokken. Mijn huidige en vorige werkgevers hadden er een studietrip gepland om te zien hoe Birmaanse kinderen er in het onderwijs worden opgenomen. Maesot ligt in het noordoosten op de grens met Birma; er zijn veel Birmaanse migranten die er (clandestien) de grens (rivier) oversteken.
We hebben veel scholen en leercentra gezien, en zijn vooral heel goed ontvangen geweest.De Thai zijn meesters in het verwelkomen en onderhouden van hun gasten.
Na twee intensieve bezoekdagen zijn we 's nachts teruggekomen met het camionnetje van Muanmittai. Onze chauffeur heeft 1200 km afgelegd op 16 uur. Tegen de middag waren we terug thuis. Iedereen, vooral de chauffeur, zag er niet zo fris meer uit.

Op mijn werk moet nog veel worden besproken. Sommige leraars begrijpen de voorwaarden niet goed. Mijn taak is Engelse les en lestechnieken geven aan leraars. Ik wil wel Engels geven voor de kinderen, maar dan moeten de leraars in de klas blijven om mee te volgen en mee te werken. Vorige week stond ik er alleen voor. God weet waar die lerares naartoe was?! Naar huis misschien? De klas -6 jarigen, niets voor mij!- stond op stelten. Ik had er niets aan te zeggen, des te meer omdat niemand Engels verstaat….

Gisteren had mijn fiets een lekke band. Toen ik met mijn fiets aan de hand naar de fietsenmaker stapte, zijn er achtereenvolgens 3 Thai komen hulp aanbieden! Dat mag ook gezegd zijn; vriendelijk en behulpzaam zijn de Thai wel.

Groeten van de juf met de lekke band

Geen opmerkingen:

Volgers