Het voorbereidende werk

In een Thaise overheidsschool. Grappige uniformen: roze hemdjes met vissen erop.


Met mijn collega Rian (links) op scholenbezoek. Rechts staat de directrice. Er hangt in elk gebouw -kantoor of huis- een foto van de koning (met cowboyhoed). Hij heeft alle respect hier.


Onderweg naar een school. Tijd voor een foto.


Gezien onderweg: een olifant in een truck. Er leven in deze streek nog veel wilde olifanten.


De was hangt uit, en droogt nooit meer.


Er is altijd kans op regen. Het strand van Khao Lak. Hier ben ik graag in mijn vrije momenten, als het niet regent.


Ons vader via Skype: En … hebt ge nu al lesgegeven?
Ik zeg : Nee!
Hij zegt: Nog altijd niet?
Ik zeg: Dat gaat hier zo maar niet.
Hij: Wat doet gij dan de hele dag?
Ik: Zien wat ik kan doen!
Hij: En hebt ge al iets gezien dan?
Ik: Om te doen?
Enz.

Ik heb de vorige weken vier scholen bezocht waar ik voortaan mee zal werken. Mijn taak is de leraars ondersteunen wanneer ze Engelse les geven. Ik heb ondervonden dat leraars zelf heel weinig Engels spreken, terwijl ze het wel kunnen schrijven en lezen. Het geldt eigenlijk voor het hele onderwijs: conversatie is niet aan de orde, maar lezen en schrijven wel. Dus nu weet ik ongeveer hoe ik moet beginnen en wat ik kan doen.

Ondertussen heb ik de leraars beter leren kennen. In Thailand kan je niet beginnen vooraleer je een heel goede relatie hebt opgebouwd met diegene met wie je werkt. Bij elk schoolbezoek hoort een uitnodiging om te lunchen. Mijn collega Rian op kantoor zie ik in het weekend terug voor een drink in het kader van de goede verstandhouding. Vriendschap en het werk gaan samen in Thailand.

Verder heb ik niets nieuws te melden. De laatste dagen hebben we minder regen gehad, vrij veel zon zelfs, maar de luchtvochtigheid is heel hoog. De was wil niet drogen.

Plakkerige groeten