vrijdag 29 juli 2011

Het voorbereidend werk (2)


In Dok Dengschool houden kinderen een tentoonstelling over tandhygiëne.


Twee leraars in de Dok Deng school. De vruchten in de schaal heten mangoet (Thai)of mangosteen (Engels).


Schelpen rijgen bij regenweer.


Avondrood, water in de sloot?

Zijt ge nog altijd niet bezig?
Nee, want we zijn nog altijd aan het plannen.
Waarmee zijt ge dan bezig?
Met de planning.

Ik heb de indruk dat we nooit door de planning geraken. Het is echt iets heel raars in Thailand. Je spreekt iets af, en binnen een paar tellen is het iets anders! Meestal weten de Thai dat dan wel, maar de farang (de buitenlander) weet van niets.
Toen de planning voor de zevenzevenste keer besproken en herzien werd, werd ik echt ongeduldig en heb ik iets te luid gesproken (eigenlijk op een manier zoals we bij ons altijd doen als we een standpunt innemen). Mijn baas legde mij ter plekke uit dat ik tegen de cultuur gereageerd had. Ga dat eens in het Westen uitleggen! En leg zelf maar eens uit dat het geduld opgeraakt was.

Voorlopig bezoek ik scholen om de sfeer op te snuiven (en te .... plannen).

Ondertussen is het een paar dagen echt zonnig geweest, vandaag regent het onafgebroken. Het regenseizoen is best aangenaam. Soms kan je gewoon de deur niet uit, en ben je gedwongen om je bezig te houden met boeken lezen en muziek luisteren. Ik heb nieuwe hobby’s ontwikkeld voor de regendagen.

Thaise groeten

maandag 4 juli 2011

Het voorbereidende werk


In een Thaise overheidsschool. Grappige uniformen: roze hemdjes met vissen erop.


Met mijn collega Rian (links) op scholenbezoek. Rechts staat de directrice. Er hangt in elk gebouw -kantoor of huis- een foto van de koning (met cowboyhoed). Hij heeft alle respect hier.


Onderweg naar een school. Tijd voor een foto.


Gezien onderweg: een olifant in een truck. Er leven in deze streek nog veel wilde olifanten.


De was hangt uit, en droogt nooit meer.


Er is altijd kans op regen. Het strand van Khao Lak. Hier ben ik graag in mijn vrije momenten, als het niet regent.


Ons vader via Skype: En … hebt ge nu al lesgegeven?
Ik zeg : Nee!
Hij zegt: Nog altijd niet?
Ik zeg: Dat gaat hier zo maar niet.
Hij: Wat doet gij dan de hele dag?
Ik: Zien wat ik kan doen!
Hij: En hebt ge al iets gezien dan?
Ik: Om te doen?
Enz.

Ik heb de vorige weken vier scholen bezocht waar ik voortaan mee zal werken. Mijn taak is de leraars ondersteunen wanneer ze Engelse les geven. Ik heb ondervonden dat leraars zelf heel weinig Engels spreken, terwijl ze het wel kunnen schrijven en lezen. Het geldt eigenlijk voor het hele onderwijs: conversatie is niet aan de orde, maar lezen en schrijven wel. Dus nu weet ik ongeveer hoe ik moet beginnen en wat ik kan doen.

Ondertussen heb ik de leraars beter leren kennen. In Thailand kan je niet beginnen vooraleer je een heel goede relatie hebt opgebouwd met diegene met wie je werkt. Bij elk schoolbezoek hoort een uitnodiging om te lunchen. Mijn collega Rian op kantoor zie ik in het weekend terug voor een drink in het kader van de goede verstandhouding. Vriendschap en het werk gaan samen in Thailand.

Verder heb ik niets nieuws te melden. De laatste dagen hebben we minder regen gehad, vrij veel zon zelfs, maar de luchtvochtigheid is heel hoog. De was wil niet drogen.

Plakkerige groeten

Volgers