Om de Taise taal te spreken moesten we elk een weekend bij een Thaïs gastgezin verblijven. Mijn gastgezin bestaat uit Pi Tip (vader des huizes), Pi Wat (moeder des huizes) Aoi (dochter), en O (oudere zoon) en Kafei (kleinzoon). Pi is de aanspreektitel voor een oudere persoon. Het is normaal dat Thaise mensen eerst je leeftijd vragen, dan weten ze welke aanspreektitel ze moeten gebruiken.
Eten is belangrijk in de Thaise cultuur. We eten Tom Yam Kuung (garnalensoep).
Mijn gastgezin heeft een restaurant in Buphing Palace, het zomerverblijf van de koning. Je ziet aan de mensen dat ze nogal warm zijn aangekleed. Het is een paar dagen abnormaal koud geweest (rond 18 graden).
Bezoek aan Buphing Palace met Aoi.
Afscheid van onze lesgever Khun Warraya en haar assistent Moei.Khun is de aanspreektitel voor een oudere én belangrijkere persoon dan mezelf. Je ziet: ik kén mijn stof, hé!
Verder met de nachttrein naar Bangkok. Dinsdag zal ik mijn werkgever ontmoeten. Dinsdagnacht trek ik met de werkgever naar Phang Nga, Kuraburi district.
Nu verblijf ik in het legendarische Atlanta. De auteur van het boek Eat, Pray, Love dat ik nu aan het lezen ben (Herman, merci voor het boek) heeft hier ook overnacht. Misschien wel in mijn kamer…. Denk niet dat mijn kamer even mooi is als de foyer.
Het is plakkerig weer in Bangkok en er zit een muffe geur in hotelkamers en kleren, en muggen zijn alom tegenwoordig.
Groeten vanuit het zwoele Bangkok
Ilse
1 opmerking:
Muggen!!! Ik zal al maar 'n voorraad muggenmelk gaan kopen zeker.
Een reactie posten