En nu aan de slag!

Ik ben eindelijk op mijn werkplaats, Kuraburi, aangekomen. Kuraburi is een klein stadje, waar niet zoveel te zien is. Maar de natuur rondom is heel mooi.

Mijn werkgever is Muanmitthai foundation, gesponserd door Caritas Zwitserland. De staf bestaat uit 4 jonge Thaise vrouwen. Caritas is in wezen katholiek, maar de 4 vrouwen werken volledig neutraal . Het kan in deze regio ook niet anders. Phang Nga bestaat uit verschillende culturele en religieuze groepen; er zijn buddhistische Thai, lokale moslims, en Birmaanse migranten.

Muanmitthai zet lokale initiatieven op in het tsunamigebied, dat economisch en sociaal helemaal ontwricht is. De organisatie richt zich vooral tot vrouwen en kinderen.
Ik bezocht onze twee leercentra voor migrantenkinderen. In het eerste centrum zitten kinderen van 3 tot 14 in één klein lokaaltje. Het is een donker triestig kot. Het is eigendom van de baas van de rubberplantage waar de ouders van deze kinderen werken. Mijn taak hier is de leraars ondersteunen bij lesvoorbereiding, klasmanagment, buitenschoolse activiteiten…. In de andere wijk is er ook een schooltje, dat al verder staat. Deze wijk heeft veel hulp gekregen na de tsunami , en het schooltje ziet er iets beter uit. Hier werken de Burmaanse migranten in de visserij.


Kuraburi



Kantoor van Muanmitthai.



Het leercentrum is een donker kot.



Migrantenwijk (is er iets beter aan toe).



Vissersboten van de wijk.



Tsunamiwaarschuwing
Ken je evacuatieroute.


Ondertussen is het songkran geweest, dat is het buddhistische Nieuwjaar. Overal in Thailand wordt dat uitbundig gevierd met waterspelletjes. De beelden hieronder zijn genomen in Puket.


Songkran.



Gelukkig nieuwjaar 2554. Het buddhistische jaar loopt iets vooruit.
Ilse