Ik ben in Phnom Pehn om mijn visum te verlengen. Het is inmiddels elf uur 's avonds. Er is geen internet in mijn guesthouse, maar in het sjiekere, duurdere hotel hiernaast wel. Daar wilden ze me niet toelaten op de wifi in hun lobby, zelfs niet tegen betaling. Zo een houding heb ik hier nog niet meegemaakt, want Cambodjanen zijn doorgaans vriendelijke en behulpzame mensen. Nu zit ik op de drempel voor hun fraaie deur. Zie, en het werkt.
Normaal vul ik mijn blog in het weekend, maar deze keer zal het in de loop van de week zijn, als ik een betere plek vind.
Toch bedankt, hotel Hometown met de sierlijke voordeur en onvriendelijk managment voor het verlenen van uw infrastructuur.
Groetjes
3 opmerkingen:
hey Hanneske
ja, rijk volk is aardig he ! (en dan bedoel ik niet aardig = lief)
leuk om te volgen, ik ga proberen wat vaker op de blog te geraken !
Hoe is het trouwens met je literaire ambities ? Voor een fles wijn wil ik nog wel eens mee brainstormen hoor :-)
grtz
Veerle
Dag Ilse,
ik ben nu pas terug gaan kijken opo je blog en bemerk dat ik al een paar berichten gemist heb....
Wij hadden vorige zaterdag veel volk op onze Leraars zonder Grenzen projectendag en er hebben zich 2 jonge dames aangemeld om in juli les te komen geven. Als we nu nog iemand vinden voor de periode februari - juni; dat zou schitterend zijn. Ik ga toch nog eens terug contact opnemen met de lerarenopleiding om te vragen of Boeng Nimol toch niet in aanmerking zou kunnen komen voor een eindstage voor studenten leraar lager onderwijs, om Engels te geven + plastische opvoeding + sport en spel / lichamelijke opvoeding. Zou dat ginds te doen zijn denk je?
Moest je een mogelijkheid zien om ook eens wat te weten te komen over hoe ginds de lerarenopleiding georganiseerd is - en waar - in casu de opleiding van leraren Engels , hoe inspectie en begeleiding georganiseerd zijn...Dat zou voor mij nuttige informatie zijn. Stel het wel!
....als je dan toch daar op de drempel zat, dan hebt je toch sierlijk voor hun deur gekakt! ...(hihi)
Een reactie posten