Warm

Drukte in het meer.

Vissers aan het werk.


Het is zo warm geworden. TV 5 geeft 29 graden aan voor Phnom Penh, maar daar geloof ik niets van. Het is veel warmer, zeker in het binnenland.
De maanden maart, april en mei zijn in Cambodja de warmste van het jaar. Het waterpeil van het meer in Boeng Nimol is aan het zakken door de hitte. Er zijn nu in de bedding nog ondiepe plassen waar alle vissen zijn opeengepakt. Ideaal om gemakkelijk vis te vangen. Er komen veel mensen uit de omgeving hun netten uitzetten. Om verkoeling te vinden, zwemmen de kinderen in de overgebleven plassen van het meer. De buffels baden er. De boeren brengen er hun ossen naartoe om te laten drinken. Het is er nog nooit zo druk geweest. Tegelijk een haard van veel bacterien, dat spreekt voor zich.
Het meer zal volledig opdrogen om weer vol lopen tijdens het regenseizoen dat begint in juni.

Gelukkig zijn er op centrale plaatsen in het dorp een aantal waterpompen die proper grondwater leveren. Daar kunnen mensen zich opfrissen als ze komen water halen voor hun huishouden.

Ik zoek in het weekend ook verfrissing op. Dan trek ik een namiddag met de bus naar Kep, een half uur van Kampot. Daar zijn een paar hotels met zwembad waar ze vrijwilligers toelaten om te komen zwemmen. Het is een welkome beloning voor een week zwoegen en -letterlijk- zweten.

Tot schrijfs.

Rijstsnoepjes.

Onze lunch.

Tal kuist de vis.

Nhy toont de lotussen, die gekookt worden als groente.

Njam Bai

s Morgens vroeg tegen 6 uur als het licht is, zijn mijn familieleden in de weer voor het eten van die dag. Tal en haar jonge zussen halen de visnetten op, trekken morningglory uit het poeltje naast het huis, of zoeken landkrabben. Mama Ruan trekt met een lange stok mango s of papaya s van de bomen, of haalt een pompoen uit de hof. Nhy gaat heel vroeg naar de markt in Chuck of koopt vlees en groenten van de plaatselijke boeren. De voorbereidingen voor het eten nemen veel tijd in beslag.
In Belgie halen we onze voorraad in de supermarkt en bewaren het in de koelkast of de vriezer. Vermits er hier geen elektriciteit is, zijn er geen koelkasten en bewaart het eten niet (en zeker niet in deze hitte). Mijn gastfamilie kookt bijgevolg elke dag vers.
Het eten is ronduit lekker en gevarieerd. Verse vis, kip, rundsvlees, eend, eieren met aubergines, courgettes, pompoenen, geraspte papaya, geraspte gember, sausjes van kokos en curry, pannenkoekjes van rijstdeeg, noodles of rijst. Rijst wordt op verschillende manieren klaargemaakt. Er is vaste rijst, rijst in een papje, rijst in bananenbladeren gekookt, gegiste rijst geserveerd als bolletjes. Dat laatste is om je vingers van af te likken, het smaakt echt naar bier en chocola. Als dessert zijn er bananen, mango s, watermeloenen, of rijstsnoepjes. De familie doet echt haar best om het naar mijn smaak te maken.
Mensen eten graag samen met buren, familie of genodigden. Het eten wordt gedeeld. Een uitnodiging klinkt hier als njam bai, letterlijk eet rijst, vrij vertaald kom eten. Het waren de eerste woorden Khmer die ik hier hoorde als ik in het dorp kwam.

De vzw Kinderen van Cambodja organiseert een eetdag ten voordele van onze projecten. Njam bai. Kom mee eten. Je kan nog inschrijven tot het einde van de maand. Zie de uitnodiging rechtsboven, die ik helaas niet groter krijg. Klik onder info over het project, daar vind je het ook.

Groeten
Ilse

Sihanoukville

Een strandverkoopster van reuzegarnalen

Het strand van Sihanoukville

Dit weekend ben ik met Babette, een Belgische vrijwilligster, in Sihanoukville. Ik heb deze badplaats 5 jaar geleden al bezocht. Ik heb goede herinneringen aan een rustig strand met een paar bars en guesthouses. Nu zijn er springkastelen op het water, wireless internet in je ligstoel op het strand, veel nieuwe guesthouses en veel drukte. Maar het water en de zeebries doen ons deugd.

Ik blijf bij mijn gastgezin in Boeng Nimol logeren en in de school lesgeven tot mei. De politie heeft ten overstaan van de familie een beetje lastig gedaan over de maandelijkse verlenging van mijn verblijf. Ruan heeft dan een papier opgemaakt waarin staat dat het educatieve project op lange termijn wordt opgevat en dat vrijwilligers kunnen verblijven voor langere periode als het nodig is. Tal, de tolk van de familie, en ik hebben het document bij het plaatselijke politiekantoor binnengebracht. De agent van dienst ging akkoord (hij kwam juist halfslapend vanuit zijn hangmat). Dus we kunnen ermee doorgaan.
Groetjes, tot schrijfs
Ilse