Van ditjes en datjes

Het is ondertussen heel warm geworden. Gisterennacht hebben we een regenbui gehad, maar dat zorgt niet voor afkoeling. Door Kampot stroomt een rivier. Het is verleidelijk om erin te duiken bij dit weer. Sommige toeristen zwemmen erin, maar volgens mij is het water vervuild. Zweten, dan maar.
In het dorp is alles oke. Donderdagavond ben ik met Nyay naar een trouwfeest geweest. De muziek stond loeiend hard, er werd gedanst, karaoke gezongen en bij elk glas geklonken. De bruid was bleek gepoederd en enorm opgetut zoals gebruikelijk bij trouwerijen.
Wegens wisseling van lessenroosters geef ik sinds vorige week nog aan een klas les. Boennaat geeft voortaan Engels aan de andere klas. Soms geven we samen les. Ik merk dat hij heel nieuwsgierig en leergierig is.
De leraars leren nu in de Engelse les hoe ze de school kunnen voorstellen zodat ze mogelijke bezoekers beter te woord kunnen staan. Voor de leraars geldt: langzaam maar zeker, maar zeker langzaam.
Gisteren heb ik in Kampot gezellig mijn verjaardag gevierd aan een ronde tafel met een paar Khmer vrienden en een waaier van nationaliteiten. Vanavond doen we verder met een Cambodjaans dinertje samen met Babette en Rachel, twee Belgische dames.
Groeten,
Ilse