zondag 28 februari 2010

Een paar foto s


Met het openbaar vervoer naar Kampot.

Oudere zus brengt de kleinste mee naar school, terwijl de ouders in de velden werken.

Soms ga ik te voet naar school over de paadjes tussen de rijstvelden.

2 oudjes met de typische Khmersjaal.

zondag 21 februari 2010

Van ditjes en datjes

Het is ondertussen heel warm geworden. Gisterennacht hebben we een regenbui gehad, maar dat zorgt niet voor afkoeling. Door Kampot stroomt een rivier. Het is verleidelijk om erin te duiken bij dit weer. Sommige toeristen zwemmen erin, maar volgens mij is het water vervuild. Zweten, dan maar.
In het dorp is alles oke. Donderdagavond ben ik met Nyay naar een trouwfeest geweest. De muziek stond loeiend hard, er werd gedanst, karaoke gezongen en bij elk glas geklonken. De bruid was bleek gepoederd en enorm opgetut zoals gebruikelijk bij trouwerijen.
Wegens wisseling van lessenroosters geef ik sinds vorige week nog aan een klas les. Boennaat geeft voortaan Engels aan de andere klas. Soms geven we samen les. Ik merk dat hij heel nieuwsgierig en leergierig is.
De leraars leren nu in de Engelse les hoe ze de school kunnen voorstellen zodat ze mogelijke bezoekers beter te woord kunnen staan. Voor de leraars geldt: langzaam maar zeker, maar zeker langzaam.
Gisteren heb ik in Kampot gezellig mijn verjaardag gevierd aan een ronde tafel met een paar Khmer vrienden en een waaier van nationaliteiten. Vanavond doen we verder met een Cambodjaans dinertje samen met Babette en Rachel, twee Belgische dames.
Groeten,
Ilse

zondag 14 februari 2010

Bezoek vanuit Nederland

Donderdag zijn Hans en Carine uit Venlo op bezoek geweest. Ze zijn 4 maanden op reis en bezoeken onderweg wel eens een project. Ze steunen vanuit Nederland immers het goede doel in de vorm van sponsering. Ze kwamen met de brommer vanuit Kampot aan. Gasten krijgen ten huize mama Ruan een kokosnoot met een rietje bij aankomst en natuurlijk ook een maaltijd. Na het eten zijn we naar de school gegaan.
De leraars waren op de hoogte van het buitenlands bezoek en we hadden de dag voordien mogelijke vragen en antwoorden geoefend. Ze waren vereerd met het bezoek.
De kinderen gaan in Cambodja nog rechtstaan als een leraar de klas binnenkomt. Dat deden ze vanzelfsprekend ook voor de bezoekers. Hans en Carine stelden vraagjes (how old are you, what is your name...) De kinderen kennen die vragen al, maar we hebben gemerkt dat ze nog niet spontaan kunnen antwoorden. Ze kennen al wel veel woorden uit de dagelijkse omgeving, de cijfers, lichaamsdelen ....
We konden echter wel uitpakken met het reffrein van Bicycle van Queen. De kinderen zingen graag en ze zijn zo zot van dat deuntje dat ik het overal in het dorp hoor zingen.
Onze gasten hebben het dorp verder op de brommer verkend. Na de afscheidsdrank, een kokos met een rietje, zijn ze terug vertrokken over de stoffige weg naar Kampot.
Alvast bedankt het schoolteam hen voor de pennen die nu al van pas komen.

zondag 7 februari 2010

Rabbit Island






Op een half uur varen van Kep ligt Koh Tunsay of Rabbit Island, zo genoemd omdat het eiland de vorm van een konijn zou hebben, niet omdat er konijnen zouden zitten want die zitten er niet. Het is voorwaar een tropisch paradijs waar ik mezelf een week vakantie heb gegund.
Het eiland heeft een mooi strand met palmen. Overnachten kan in een bamboehutje. Er zijn 5 restaurantjes. De bar is in nummer 3. Alles gebeurt te voet. Je kan op 2 uur rond het eiland wandelen. Ik heb er iets langer over gedaan, omdat er onderweg heel wat te zien is. In het vissersdorpje halen de vissers hun netten binnen, terwijl de vissersvrouwen de koorden reinigen van de zeewierplantages. S Avonds zoeken de locals krabben tussen de rotsen. De mensen zijn er heel vriendelijk, komen er trots hun buit tonen aan de buitenlanders en er is nog een eerlijk contact met de toeristen. Het draait hier nog niet om de commerce. Ik heb enorm genoten van de goede sfeer op het eiland en veel plezier gehad met het gezelschap reizigers dat er verbleef.
Enkele sfeerfoto s hierboven. Ook een foto van mezelf op vraag van grote zus.

Morgen ga ik terug naar het dorp, want ik blijf verderdoen in de school en verblijf nog steeds bij mijn gastfamilie en mama Ruan die me goed verwent.

Volgers