Tanden poetsen

De tandartsen die bij ons op bezoek waren, hebben het schooltje 120 tandenborstels en tubes tandpasta geschonken. Nu hebben we op school een tandenpoetsprogramma uitgewerkt.

De tanden van de Cambodjaanse kinderen zijn er slecht aan toe, want tanden poetsen kennen de kinderen niet. Bovendien snoepen ze - ook hier- graag en drinken ze veel suikerdrankjes in plastiek zakjes met een rietje. (Zo drink ik tegenwoordig ook mijn koffie.)

In de Engelse les hebben we met de leraars over het thema gesproken. De woordenschat ging me nog wel af. Dat het teeth is en niet tooths, remember? De artsen hadden me nog snel de nodige info gegeven om op een bevattelijke manier het onderwerp over te brengen. Het belang van dagelijks poetsen en de manier waarop. Dat was nodig, want wat moet ik anders over tanden poetsen vertellen?

Vervolgens hebben de leraars zelf een opbergsysteem voor de borstels en de tubes in plastiek flesjes bedacht, en aan de muren van de lokalen vastgeklopt. De plastiek flesjes werden van de speelplaats opgeraapt, zodat het daar nu ook opgekuist is.

Alle kinderen van 7 tot 11 jaar kregen een eigen tandenborstel. Ze kregen instructies van meester Boennaat en meester Pal. En zie ze blinken, bengels en tanden, elke morgen opnieuw.

Groetjes
Ilse

Artsenteam op bezoek

Op zaterdag 9 januari is er een team Belgische artsen van Pro Avalanche geweest. Pro Avalanche verschaft onder leiding van Paul Pimontel medische hulp aan Cambodja.
Ons terras werd overdekt met een groot doek tegen de zon. Op een paar tellen hebben de mannen van de buren zoiets gefikst, want handig zijn ze wel. Stoelen en tafels werden verzameld bij de buren. De vrouwen waren de hele voormiddag met hart en ziel aan het koken. Voor het gastenmaal is geen moeite te veel. Het is immers een teken van gastvrijheid.

Veel mensen kwamen naar het geimproviseerd ziekenhuis. Rond 11.00 uur kwam het team aan; Paul Pimontel, orthopedisch chirug en bezieler van Pro Avalanche, twee tandartsen, een arts voor allerlei klachten, hun assistenten, en een tolk.
Via hun tolk en onze Chantal kon ik -op een afstand- de klachten van de patienten volgen. Alle mogelijke kwalen kwamen voor; hoofdpijn, buikpijn, pijn aan de rug, borstkas....Het team diende eerste zorgen toe en gaf medicijnen.

Er was een jongetje dat een nooit genezen buikwonde had opgelopen. Het team was met nadruk bezorgd om dit kind, want het zou fataal kunnen aflopen als het weer zou gekwetst geraken op dezelfde plaats. Rond zijn buik werd een verband gedaan, de moeder werd goed ingelicht. Het kind was dolgelukkig met de ballon die het na afloop meekreeg.

Ook de tandartsen hebben hun werk gehad met al die onverzorgde monden. De mensen waren weer enorm dankbaar ondanks de gesneuvelde tanden.
De tandartsen hebben het schooltje 120 tandenborstels en tubes tandpasta geschonken bij wijze van preventie. Over ons tandenpoetsprogramma lees je volgende week.

Tot dan.

gelukkig nieuwjaar

Dit is ons huis.
Dan neem ik de weg langs het meer. Tussen de karren door. En dan over de rode weg. En die loopt recht naar de tempel en het schooltje.


Het nieuwe jaar wordt hier later gevierd, in het voorjaar van 2010. Ik heb het jaareinde heel bescheiden gevierd met een paar toeristen in Kampot.
Gedurende de maand januari zal ik nog steeds in het dorp bij de familie blijven. Mijn opdracht is, op mijn vraag, verlengd. Volgend weekend komt er een Belgisch artsenteam naar het dorp. Ik zal dat weekend dan ook in het dorp verblijven. Voor de rest weinig nieuws onder de zon. Kijk maar naar de mooie plaatjes.