Ik ga door het leven als teacher. Sommigen nemen me voor Katie, de vriendin van Ruan, maar dat misverstand is uitgeklaard. Op weg naar school roept iedereen -groot of klein - me toe: " hello teacher". Het geeft een gevoel van waardering.
Ik geef nu les van 9.00 tot 11.00 aan twee verschillende klassen van telkens ongeveer 40 kinderen. De leeftijden varieren van 8 tot 14 jaar. De kinderen lijken jonger dan ze in werkelijkheid zijn. Gebrek aan degelijke voeding, beweren mijn collega s. Een piepklein meisje heeft gisteren in haar broek gedaan. Het straaltje water vloeide langzaam mijn richting uit.... Ik wist niet goed hoe ik moest reageren. Zij kroop haast onder tafel uit schaamte tot jolijt van de anderen. De klas op stelten...
De kinderen zijn heel geinteresseerd in de Engelse les. Ze zijn gek op de schoolboekjes die de vzw voorzien heeft. Ze kunnen al antwoorden op eenvoudige vragen. Voordien konden ze alleen nabootsen -papegaaienwerk- maar daar zijn ze gelukkig vanaf. Nu leren we de kleuren aan de hand van de kleurpotloodjes uit Belgie meegebracht.
Van 16.30 tot 17.30 krijgen de leraars Engelse les. Vorige week waren ze er alle 7. Gisteren waren ze nog met 3 en een buurmeisje. Hun afwezigheid heeft misschien met de oogstmaand te maken. Aangezien het loon van een leraar ontoereikend is om een gezin te onderhouden, zijn de meesten genoodzaakt om na de schooluren in de rijstvelden te werken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten